اينجا آدرس وبلاگي بود كه هميشه آنرا مي خواندم.پسري كه نه به خاطر تشابه اسمي بلكه شايد فكري ،براي او احترام فوق العاده اي قايل بودم.عاشق داستان ها و نظراتش بودم و روزي كه ديدم وبلاگش را حذف كرده احساس مي كردم بخشي از زندگي ام را از دست داده ام.روزها تاسف خوردم كه تا هست چرا هرگز جرات نكردم تا به او پيشنهاد دوستي دهم تا حداقل او را ببينم و اين يعني معناي زود گذر زندگي. نام وبلاگش را برداشته ام تا بنويسم و اگر روزي برايم كامنت بگذارد و بخواهد حتما به قيمت يكبار ديدنش نام وبلاگش را به او بر مي گردانم.اگرچه اگر مي خواست چنين راحت نمي رفت. اميد وارم بتوانم بنويسمكه او برايم اين انگيزه را ايجاد كرد.